Eindelijk naar Wenen: mijn eerste stedentrip na de lockdown

Marc van Amsterdam: “Op 11 maart landde ik op Schiphol vanuit New York en dat was het dan voorlopig. Ik zou ruim drie maanden lang geen vliegtuig meer vanbinnen zien. En dat terwijl ik normaliter in de lente alle Europese steden afreis om onze hotelpartners te bezoeken en te spreken. Voor mij als stedenfanaat zo’n beetje de leukste periode van het jaar.

Groen licht van Rutte

Dus … wat was ik opgetogen toen Rutte groen licht gaf en zei dat we weer op reis konden! Steeds meer landen gingen en gaan ‘van het slot’. Maar ik aarzelde ook. Want hoe werkt dat dan op de luchthaven en in het vliegtuig? Wat zijn de regels in het buitenland, is alles wel open, zijn er beperkingen? Ik besloot het zelf te gaan ervaren. Ik regelde een ticket naar Wenen, een stad waaraan ik al sinds jaar en dag mijn hart heb verloren.

Mondkapje op Schiphol

Dinsdag 23 juni 2020. De grote dag. Grappig, ik heb al zoveel gereisd in mijn leven en nu ben ik gewoon zenuwachtig! Het is rustig op Schiphol. Ik geef mijn koffer af bij een alleraardigste stewardess. Tussen ons in een plexiglas scherm. Ik ervaar even wat weerstand tegen het mondkapje dat ik op het vliegveld moet dragen, maar eenmaal in het vliegtuig is de gewenning er al. No big deal. Het is overigens lekker koel in het bijna volle toestel.

Wenen, ik ben er weer

Aangekomen op de luchthaven Wien-Schwechat moet ik mijn mondkapje ophouden, zo ook in de taxi die me in 25 minuten naar Hotel Regina in het centrum van Wenen brengt. Ik stap uit voor de deur en kijk om me heen. Het eerste wat ik zie is het voor mij zo vertrouwde beeld van de twee imposante torens van de Votiv Kirche, die fier de strakblauwe hemel insteken. Mijn hart maakt een sprongetje. Wenen, ik ben er weer!

Eerste zomerse stedentrip na de lockdown

Het hotel waar ik altijd overnacht als ik in Wenen ben, wordt gerund door twee zussen die hun werk met hart en ziel doen. Ik omhels ze altijd stevig, maar houd het nu bij een warme begroeting op afstand; minimaal 1 meter is dat hier. We zullen elkaar later uitgebreid spreken, maar nu kan ik niet wachten om de stad in te gaan. Ik ben heel benieuwd! Het is in ieder geval prachtig weer, zonnig, een graadje of 23, ideaal voor een zomerse stedentrip.

Trams, koetsjes en terrassen

Eerst een rondje binnenstad. Dat is voor mij traditie als ik in een stad aankom. Er heerst een gemoedelijke sfeer in Wenen, het is rustiger dan normaal in deze periode. Het tingelen van de trams en het geratel van de koetsjes klinkt vertrouwd. Ik zie dat mensen in de tram een mondkapje dragen, dat is net als bij ons verplicht in het openbaar vervoer. Het doet me deugd de bijna volle terrassen langs de boulevard Graben te zien, waar vrolijke mensen genieten van een sierlijke Wiener Melange, of, aan een ander tafeltje, nippen van een glas Gruner Veltliner.

Jaloers op Sissi

Ik besluit naar Schloss Schönbrunn te gaan, echt een must als je een stedentrip Wenen doet. Met de U4 ben ik er in nauwelijks 10 minuutjes vanaf de Stephansdom. Behalve het mondkapje in de metro is er niks anders dan anders en ook nu straalt de positiviteit me tegemoet als ik aankom. Schönbrunn is open, net als vrijwel alle andere musea in Wenen. Deze keer ga ik de tuinen met de weelderige bloemenpracht bewonderen. Vanaf de heuvel bij de Gloriette aanschouw ik het Paleis, de tuinen en een groot deel van de stad. Ben jaloers op Franz-Joseph en Sissi.

Wiener Melange en Sachertorte

Wat hoor ik daar? Mijn knorrende maag. Ik krijg ter plekke zin in een heerlijke Wiener Melange met een stuk echte Sachertorte; terug naar het centrum dus. Bij Hotel Sacher, gelegen tegenover de Staatsoper, is het een drukte van belang. In de korte rij die er staat hoor ik Duits, Engels en ja, ook Nederlands! Mensen laten zich niet langer tegenhouden. Een stedentrip naar Wenen is weer prima te doen, daar ben ik al achter.

 

Enthousiaste hoteliers

’s Middags staan er een paar afspraken op de agenda met hoteliers waar wij als Stedentrips deals mee hebben. Ik hoor het enthousiasme bij al deze mensen, die niet kunnen wachten om het werk weer te doen waar ze zelf ook zo blij van worden: toeristen een heerlijke vakantie bezorgen. Tja, wie nú op stedentrip gaat, wordt echt een beetje extra in de watten gelegd…

Geluksmomentje

Het is een heerlijke zomeravond en wat is er dan leuker om bij een Heurigen te gaan eten, zo’n typisch Weens wijnlokaal aan de rand van de stad. Het liefst buiten, tussen de wijnranken, aan een houten tafel met de locals. Zou mijn favoriete tentje Buschenschank Wieninger al open zijn? Met kloppend hart bel ik de baas, Herr Wieninger. “Natürlich haben wir offen!” buldert hij hartelijk aan de andere kant van de lijn. De taxi brengt me in een klein kwartiertje van het centrum naar de prachtige heuvels net buiten de stad. Mijn Winzer Platte – een uitgebreid plateau Weense ‘tapas’- en een glas van mijn geliefde Wieninger Gruner Veltiner staan al klaar. Een geluksmomentje.

Stedentrip Wenen: lekker fietsen

De volgende dag is het wederom heerlijk zonnig en ik besluit het over een sportieve boeg te gooien – het woord ‘coronakilo’s’ zal ik daarbij maar niet in de mond nemen. Wenen is uitermate geschikt om al fietsend te ontdekken. Talloze fietspaden doorkruisen de stad. Je kunt op veel plekken citybikes huren, maar ik kies ervoor om er eentje bij onze lokale excursiepartner te lenen. De fietsen zijn net nieuw en hebben eenentwintig versnellingen, vertelt hij trots. En dat is fijn, want hier en daar heeft Wenen wel wat ‘vals plat’.

Jonge mensen op de terrassen

Ik doe eerst een rondje Ring Strasse. Op mijn gemakje peddel ik langs de vele imposante gebouwen, zoals het Rathaus, het Kunsthistorisches en Naturhistorisches Museum en de majestueuze Staatsoper. Even pauzeren op een bankje in het Stadtpark waar het gouden beeld van Johan Strauss staat te shinen, een leuke fotoplek overigens. Daarna fiets ik heerlijk door het Prater Park, een van de grotere groenplaatsen in Wenen. Ik eindig op de gezellige, levendige Naschmarkt om te lunchen. De terrasjes zitten praktisch vol en ik zie veel jonge mensen.

 

Vanavond vlieg ik weer terug naar Amsterdam. Hoe mijn eerste stedentrip na de lockdown me is bevallen? Als ik in de taxi naar de luchthaven zit, realiseer ik me dat ik op een paar kleine aanpassingen na de stad eigenlijk net zo heb beleefd als altijd. En dat maakt me oprecht blij. Bis zum nächsten Mal, meine liebe Wien!”

 

Wil je Marc zien fietsen door Wenen en zien genieten van zijn Sachertorte? Bekijk dan dit filmpje.